W internetsach od kilku dni teh drama, bo jakiś minister chce pozwać anonimową blogerkę. Nie wnikam za co Czuma chce ją pozwać gdyż na polską politykę i polityków mam wyjebane, bo się brzydzę a blogerki kataryny nie czytałem, bo jej wpisy są długie i nudne. Ale ja nie o tym.

Dziennikarzełki z Dziennika wysmażyły wczoraj artykuł 'Wiemy, kim jest Kataryna'. Pani Sylwia Czubkowska i pan Robert Zieliński pochylili się z troską nad anonimowością anonimowej pani Katarzyny aka Kataryny. Wzdragam się przed linkowaniem do stron Dziennika ale to zrobię:
http://www.dziennik.pl/wydarzenia/article384547/Czego_boi_sie_Kataryna.html
Waszej uwadze szczególnie polecam ten kawałek - Wielokrotnie zapewnialiśmy ją w e-mailach i SMS-ach, że jeśli będzie chciała potwierdzić naszą wiedzę o jej tożsamości, to może się u nas ujawnić. Jeśli nie, to nadal będzie anonimową blogerką. Jasno daliśmy do zrozumienia, że przed ujawnieniem jej nazwiska powstrzymuje nas chociażby fakt, iż jest ona w konflikcie z ministrem sprawiedliwości Andrzejem Czumą. 
A potem następuje najweselsza część artykułu -  Czemu boi się jawności Katarzyna, 38-latka pochodząca z Rzeszowa, która skrywa swoją bezkompromisowość pod pseudonimem "Kataryna"? Jest w końcu znaną i szanowaną w środowisku organizacji pozarządowych prezes warszawskiej fundacji. Organizacja ta zajmuje się, jak czytamy w aktach sądowych: "wspieraniem różnorodnych form aktywności społecznej, wzmacnianiem u obywateli umiejętności współdziałania w kształtowaniu demokratycznego społeczeństwa". Fundacja Kataryny powstała w 1996 roku, a blogerka najpierw była jedną z jej fundatorek, w 2003 roku została prezesem (wszystkie wyróżnienia pochodzą od twórców tego potworka).

Jak wam się podoba? Mi bardzo, bo tak chronili jej tożsamość, że szybkim guglem można znaleźć dane Kataryny w minutę. Przy okazji polecam cały artykuł, bo takiej porcji bełkotu i hipokryzji w tabloidowej estetyce dawno nie widziałem. A blogerki mi najzwyczajniej szkoda, bo jeżeli to ja byłbym na jej miejscu i miałbym zostać zidentyfikowany i zdemaskowany, to nie chciałbym żeby zrobili to mali ludzie ze szmatławej gazetki. I na pewno nie w tak dziadowski sposób.

Na pocieszenie mamy to, że dni Dziennika są prawdopodobnie policzone. No bo ile czasu można dokładać do interesu? Rok? Dwa? Ale u nich trwa to już trzy lata a szans na polepszenie wyników nie widać, chociaż zdawać by się mogło, że gazeta osiągnęła już takie dno, że od dzisiaj tylko lepiej[1]. Ano nie, z miesiąca na miesiąc wyniki sprzedaży są coraz gorsze. Dla dziennika ogólnopolskiego średnia sprzedaż w kioskach plus prenumerata (czyli tzw. sprzedaż ogółem) na poziomie 88 tysięcy to żart a nie wynik. Wydawca dopompowuje sobie wynik przy pomocy innych płatnych form rozpowszechniania (średnio 60 tys.), które de facto niewiele różnią się od darmowego rozdawnictwa[2] i tylko dlatego osiągnięcia Dziennika mogą się wydawać osobom spoza branży mało dramatyczne. No bo przecież sprzedają średnio miesięcznie prawie 150 tys. egzemplarzy[3]. Tak czy inaczej, jeszcze odrobina cierpliwości i Springer będzie nas indoktrynował wyłącznie Faktem. A teraz wracam śledzić dramę.

[1] Oczywiście w rozmowach z klientem sprzedaż nie jest najistotniejszym elementem determinującym atrakcyjność tytułu, bo bardziej istotne jest czytelnictwo i koszty dotarcia do odpowiednich grup celowych. Ale i pod tym względem Dziennik nie stoi najlepiej, bo jakby nie kombinować, to w rankingach ląduje na 5 miejscu, za Faktem, GW, SE i Rzepą. Znaczy owszem, jakbym się skoncentrował, to pewnie dałbym radę wydłubać taką grupę, w której Dziennik byłby na miejscu czwartym. Tylko co z tego?
[2] Trywializuję ale ten skrót myślowy dobrze oddaje charakter tej formy rozpowszechniania. Jak kto ciekaw albo mi nie wierzy, to proszę sobie kliknąć tu: http://zkdp.pl/index.php?d=1&p=1&t=19 i obejrzeć Regulamin Kontroli ZKDP, paragraf 9, ze szczególnym uwzględnieniem punktu 7. Chociaż ostrzegam, że to okrutnie nudny dokument.
[3] W konfidencji powiem wam, że najniższa do tej pory sprzedaż Dziennika w ciągu jednego dnia to 42 068 egzemplarzy. THE END IS NIGH.